دنیا خیال می کند گمت کرده امدنیا جای کوچکی ستبرای کسی که واقعا عاشق استپیدا کردن سوزناز انبار کاهکار سختی نیستوقتی آهنربایی قوی در سینه ات باشد. "محسن حسینخانی" نوشته شده در شنبه بیست و دوم آبان ۱۴۰۰ساعت 20:56 توسط ...|

بگو دوستت دارمو بگذار این جمله تا زیر خاک هم با ما بیایداین بار درختی شویمکه شاخه هایش انگشتان من باشدبر گهایش موهای توبگو دوستت دارمتا فردا همه باور کنندآواز دو پرنده که در قلب درختی می خوانندچیزی جز دوستت دارم نیست. "محسن حسینخانی" نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم آذر ۱۴۰۰ساعت 21:54 توسط ...|

وقتی درختدر راستای معنی و میلادبر شاخه های لختپیراهن بلند بهاری دوختبا اشتیاق رفتم به میهمانی آئینهاما دریغچشمم چه تلخ تلخ، پاییز را دوباره تماشا کردو دیگر جوان نمی شومنه به وعده ی عشق و نه به وعده ی چشمان توو دیگر به شوق نمی آیمنه در بازی باد و نه در رقص گیسوان تو.چه نامرادی تلخیو دریغا ، چه تلخ تلخ فرو می ریزمبا سنگینی این غربت عمیقدر سرزمین اجدادی خویشو دریغا، چه عطشناک و پریشان پیر می شومدر بارش این گستره ی تشویشدر خانه ی خورشید ها و خاطره هادریغا بر من، چگونه فراموش می شود؟سبد ها و سفره هایی که سالهاستنه سیب را می شناسند و نه مهربانی راو دریغا بر من، چه لال و بی برگ و بال پیر می شومدر این سوی دیوارهایی که از من دزدیده اند سیب را و جان مایه ی سرود های جوانی راو دیگر جوان نمی شومنه به وعده ی این بهاری که آمده استو نه به وعده ی آن شکوفه های یخ زده! "محمدرضا عبدالملکیان" نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم دی ۱۴۰۰ساعت 11:49 توسط ...|